به گزارش هیوانیوز، در آغاز این مراسم که به همت انجمن ادبی اهورا برگزار شد، معاون مدیر امور اجتماعی دانشگاه کردستان اظهار کرد: هر قدرتی در طول تاریخ نقاط تاریک و روشنی دارد و مستوره کردستانی یکی از نقاط روشن حکومت اردلان است.

سید محمد جواد حسینی صدر افزود: کانون‌های فرهنگی هنری دانشگاه کردستان در حوزه فرهنگ کردی بسیار فعالانه عمل کرده و با اجرای برنامه های مختلف در قالب همایش و بزرگداشت هنرمندان کرد، در راستای زنده نگه داشتن یاد و نام هنرمندان فعالیت می‌کنند.

وی حمایت از این انجمن‌ها را در راستای حفظ نام بزرگان و مفاخر کردستان را وظیفه دانست و بر ادامه حمایت از فعالیت این انجمن‌ها تاکید کرد.

در ادامه این مراسم عدنان برزنجی، از فعالان حوزه زبان و ادبیات کردی مستوره را مهمترین شخصیت کرد دانست که در زمانی که محدودیت زیادی برای زنان در همه زمینه‌ها وجود داشته است، در بالاترین سطح شعر سروده و نام خود را به عنوان اولین زن تاریخ نویس جهان ثبت کرده است.

وی از عدم وجود خیابان و یا میدانی در شهر سنندج با نام این شاعر انتقاد کرد و خواستار در نظر گرفتن مکانی مناسب برای استقرار مجسمه این شاعره در شهر سنندج، زادگاه وی شد.

برزنجی همچنین از مسئولین امور فرهنگی خواست تا برای اجرای برنامه و مجمعی برای گرامیداشت و شناساندن هر چه بیشتر این شاعره کرد برنامه ریزی کنند.

مستوره درخشی، پژوهشگر آثار ادبی مستوره اردلان، در رابطه با سبک شعری مستوره اظهار کرد: مستوره اردلان شاعر غزل سرای قرن ۱۳ هجری قمری است که علاوه بر غزل، قصیده و مثنوی نیز در آثار او دیده می شود.

وی افزود: این شاعره بلند آوازه کردستان ۲۰ هزار بیت شعر داشته است که امروز تنها ۳ هزار بیت از آن موجود است و مابقی آن از بین رفته است.

درخشی ۲۳ درصد از غزلیات مستوره را پیرو اشعار سعدی و ۱۳ درصد آن را پیرو حافظ دانست و عنوان کرد: شعر عاشقانه و وصف معشوق زمینی و ملموس، شعر بارز مستوره است.

ماجد مردوخ روحانی از فعالان حوزه زبان و ادبیات کردی در کردستان نیز از بی توجهی به مفاخر استان انتقاد کرد و افزود: قدردانی از شاعران و نام آوران عرصه فرهنگ و هنر در کردستان بسیار کمرنگ است و باید با برگزاری یادواره و تجلیل‌های شایسته، نام و یاد آنها برای همیشه جاودان بماند.

وی مستوره اردلان را تنها زن رساله نویس تاریخ اسلام دانست و عنوان کرد: با توجه به عظمت فعالیت مستوره اردلان در دوره‌ای که محدودیت برای زنان بسیار زیاد بوده است و با توجه به اینکه وی اولین زن تاریخ نویس کرد و از بزرگترین قصیده سرایان تاریخ ادبیات ایران است، باید برنامه‌ها و یادواره‌های شایسته ای برای وی در زادگاهش برگزار شود.

جمال احمدی آیین نیز در ادامه با اشاره به شرایط زندگی مستوره، وی را تنها زنی دانست که در رابطه با عشق زمینی در کمال متانت به صراحت سخن گفته است.

لازم به ذکر است؛ ماه شرف خانم فرزند ابوالحسن خان اردلان در سال ۱۲۲۰ در شهر سنندج به دنیا آمد.

علیرغم اینکه در این دوران محدودیت‌های زیادی برای تحصیل دختران وجود داشت، ماه شرف خانم به دلیل هوش و ذکاوتش نزد پدر خود خواندن کتاب‌های گلستان و بوستان سعدی را آغاز می‌کند و به این ترتیب وارد عرصه شعر و ادبیات می‌شود و به عنوان اولین زن تاریخ نویس جهان شهرت می‌یابد.

وی در سال ۱۲۴۴ با خسرو خان والی، ازدواج می‌کند و در سال ۱۲۵۰ زندگی مشترک وی به دلیل ابتلای خسرو به طاعون پایان می‌یابد.

وی پس از مرگ خسرو خان که موجب ناکامی اش شده، تا پایان عمر خویش به مطالعه و تحقیق مشغول خواهد شد و اقدام به نوشتن کتاب‌های تاریخ الاکراد، مجمع الادبا، شرعیات و دیوان شعری می‌کند.

در سال ۱۲۶۳ به دلیل تسلط حکومت قاچار بر کردستان و از بین رفتن حکومت اردلان، ماه شرف خاتون متخلص به مستوره سنندج را به سمت سلیمانیه ترک می‌کند و در سال ۱۲۶۴ در این شهر برای همیشه با شعر و احساس و تاریخ نگاری وداع می‌کند.